ο αποκλεισμος εθρεψε τον ερωτα...

Το περιμενω πως και πως απο τοτε που ολα ηταν σε πολυ αρχικο σταδιο.απο τον περασμενο δεκεμβριο ανυπομονω να περασει ο καιρος να δειξει επιτελους η τηλεοραση την πιο υπεροχη παραγωγη της.και αυτο γιατι δεν ειναι ενα απλο σηριαλ αλλα ενας υμνος στη ζωη..ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ!για εμενα απο τοτε που πρωτο εμαθα παρασκηνιακα μυστικα και ποσο παλευουν ολοι για αυτο ηταν δεδομενο πως το φετινο χειμωνα αυτο που θα παρακολουθησουμε θα ειναι ο,τι πιο μαγικο συνεβη απο τοτε που ξεκινησε η tv..σημερα λοιπον επιβεβαιωθηκα με ενα trailer που με εκανε να κρατησω την αναπνοη μου μεχρι να τελειωσει..τα λογια ειναι περιττα αρκει αυτο...

ΣΤΗ ΖΩΗ ΔΕ ΜΕΤΡΑΕΙ ΠΟΣΕΣ ΑΝΑΣΕΣ ΠΑΙΡΝΕΙΣ.

ΑΛΛΑ ΠΟΣΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΤΙΜΕΣ...

ΠΟΥ ΣΟΥ ΚΟΒΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ.

blessed are the forgetful...

Λοιπον,λοιπον...
επεστρεψα με τη νουμερο 1 ταινια για εμενα...την πρωτοειδα αν θυμαμαι καλα το 2006(αν και βγηκε το 2004) μετα απο παροτρυνση του αγαπημενου μου καθηγητη ...απο το πρωτο λεπτο κατι μεσα μου ξυπνησε...με αγγιξε οσο δεν παει...τα παντα..η υποθεση,η σκηνοθεσια(αν και παιδευτηκα πολυ την πρωτη φορα να καταλαβω),οι ηθοποιοι-ειδικα τους πρωταγωνιστες τους θεωρω κορυφη,απο τους αγαπημενους μου ξενους ηθοποιους και οι 2..- και κυριως η μουσικη...παιζει μεγαλο ρολο για εμενα,μπορω να λατρεψω ή να μισησω ταινια απο τη μουσικη της!!τα λογια ειναι περιττα ή για την ακριβεια δεν τα βρισκω για να περιγραψω πως με εκανε να νιωσω...απο τοτε οποτε δεν ειμαι καλα(και οχι μονο)ειναι το γιατρικο μου!!μπορω να τη δω ακομα και χωρις ηχο...μου αρκουν οι εικονες,η αυρα και πανω απο ολα ΤΑ ΒΛΕΜΜΑΤΑ...πεθαινω εκεινη τη στιγμη...

ΥΠΟΘΕΣΗ:Προς µεγάλη του έκπληξη ο Τζόελ ανακαλύπτει πως η φίλη του Kλέµενταϊν φρόντισε να σβήσει τις αναµνήσεις της ανεµοδαρµένης σχέσης τους από την µνήµη της. Σε κατάσταση απόλυτης απελπισίας αποφασίζει να σβήσει και από τη δική του µνήµη την Κλέµενταϊν. Καθώς οι αναµνήσεις του Τζόελ σιγά σιγά εξαφανίζονται, αυτός αρχίζει να ανακαλύπτει και πάλι την αγάπη του για την Κλεµεντάιν. Από τα βάθη των... υπολειµµάτων του µυαλού του, θα προσπαθήσει να διακόψει τη διαδικασία, αφού είναι πια σαφές πως ο Τζόελ δεν µπορεί να βγάλει την Κλέµενταϊν από το µυαλό του. Ο Τσάρλι Κάουφµαν ("Στο Μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς" και "Adaptation") ξαναχτυπά µε µία ακόµα πιο εκκεντρική, ξεκαρδιστική αλλά και βαθύτατα τρυφερή ιστορία αγάπης, ενώ ο Τζιµ Κάρεϊ και η Κέιτ Γουίνσλετ επιδίδονται σε ασκήσεις... διαγραφής µνήµης.
ΠΑΙΖΟΥΝ:jim carrey,kate winslet,kirsten dunst,mark ruffalo,elijah wood...

η κορυφαια σκηνη που εβλεπα ξανα και ξανα..(τι ταυτιση κι αυτη!!)κυριως λογω της αντιδρασης του jim carrey...

How happy is the blameless vestal's lot!

The world forgetting, by the world forgot.

Eternal sunshine of the spotless mind!

Each pray'r accepted,and each wish resign'd...

eternal sunshine of the spotless mind ή αλλιως η αιωνια λιακαδα ενος καθαρου μυαλου...

.................................................

Διωρες αποδρασεις!

Ταξιδευουμε τοσον καιρο χερι-χερι...σου μιλαω για οσα αισθανομαι και σκεφτομαι,για τραγουδια που ακουω συνεχεια,για ποιηματα που αγαπαω,για ερωτηματα που μας βασανιζουν...πως ξεχασα να σου αναφερω μερικες αποδρασεις που γινονται ανα πασα στιγμη?για να με μαθεις λοιπον ακομα καλυτερα και να καταλαβεις οσα δε θα μπορεσω να σου πω ή δε θα εχω τον τροπο ειπα να αρχισω να σου αναφερω τις αγαπημενες μου ταινιες...αυτες που με εκαναν να γελασω,να κλαψω,να σκεφτω,να νοσταλγησω και γενικα να νιωσω με ολη μου την καρδια...αυτες που τις βλεπω ξανα και ξανα και ξανα..εξαλλου απο τα ερεθισματα που εχει ο καθενας και απο τις προτιμησεις του φαινεται το τι ανθρωπος ειναι και τι κρυβει μεσα του...δε θα ειναι με σειρα προτιμησης νομιζω..θα επανελθω ομως συντομα με το νουμερο 1..ξερω απο τωρα πως θα ξεκινησω

(και αυτη μαλλον ειναι η κορυφαια για εμενα).............................................................

ΥΓ:προκαταβολικα σου λεω οτι ειμαι σχεδον σιγουρη πως μερικες θα ειναι κοινες...απο οσα προλαβα να καταλαβω!!και για να πω ολη την αληθεια..εσυ ευθυνεσαι για μερικες τετοιες εκδρομες...

καληνυχτα...καληνυχτα,

να προσεχεις και να μη μας ξεχνας...