Καλη χρονια...

Παλι εδω...καλη χρονια,χρονια πολλα και κυριως καλα σε ολους!ευχομαι να περασατε οσο μαγικοτερα γινοταν με αυτους που θελατε και αυτη η χρονια να ειναι η πιο γεματη αρχη της υπολοιπης ζωης σας..υγεια και χαρουμενες στιγμες..

ελειψα πολυ και δεν ξερω αν εχω επανελθει εδω "οριστικα"..δεν ειχα κεφι,διαθεση και χρονο αρκετες φορες να ταξιδεψω εδω...αισθανομουν πως δεν εχω να πω κατι και δεν υπαρχει και λογος στην τελικη..αφου δεν φτανουν εκει που θα ηθελα..η ζωη μου δεν εχει αλλαξει ολους αυτους τους μηνες πολυ(για να μην πω καθολου) και αυτο καπως με εκνευριζει αλλα περιμενω υπομονετικα για κατι συνταρακτικο..κατι που θα με πεταξει στα συννεφα και θα μου δωσει ζωη..δε ξερω τι..κατι!!για να ζησω και να μην υπαρχω μονο!σας παρακολουθουσα ολους παντως και τωρα στις γιορτες ενιωσα πως θελω να περασω να ευχηθω κ εγω με ολη μου την καρδια..

και παλι ευτυχισμενο 2010 λοιπον..με πολλα και τεραστια χαμογελα..κ αργα η γρηγορα θα τα ξαναπουμε!!

Υ.Γ1:ζεκια μου θυμαμαι που μου ειχες πει οτι το template μου ειναι χαλασμενο και πως εχεις ιδεες και γνωση απο αυτα..αν και οποτε μπορεις θα ηθελα τα φωτα σου...ξερεις νεος χρονος-νεα πνοη!!να εισαι καλα..

Υ.Γ2:αννουλα μου καλως επεστρεψες..και ναι μαλλον κατι συμβαινει με το timing μας..ειναι μερες τωρα που λεω να περασω μια βολτα και να που τελικα το σκεφτομασταν και οι δυο..ευχομαι και εσυ να εισαι ηρεμη και γεματη,διπλα σε αυτους που σου δειχνουν την αγαπη τους και χρειαζονται την δικη σου..φιλια πολλα..

εορταστικη καληνυχτα και για το 2010

βαθυ μου βλεμμα..

Μικρη και ασχετη...

Ααααχ να'μαι κι εγω!!ελειψα πολυ αλλα ετρεχα...εχω τοσα να πω...τοσες αναμνησεις που με κανουν να νιωθω γεματη και χαρουμενη..μακαρι να συνεχιζε ολο αυτο κι ας γκρινιαζα ωρες-ωρες-αν και κατι μου λεει πως σε λιγο καιρο ισως ξαναρχισει-μακαρι...αυτον τον μαραθωνιο θελω να εχω στη ζωη μου με τα ιδια ατομα,τις ιδιες ανησυχιες...

δε σε ξεχασα...εξαλλου παει ενας χρονος και κατι και ακομα δε μπορω να το χωνεψω ο,τι εγινε...απλα ολα ηρθαν την καταλληλη στιγμη...για να μην βουλιαξω οπως το περσινο καλοκαιρι..για να απασχολω το μυαλο μου και την καρδια μου με αυτα που με κανουν χαρουμενη..και να μην τρελαθω σκεπτομενη παλιες εικονες!εσενα δε μπορω να σε σβησω..απλα δε δεχομαι πως εισαι αλλου..σε κουβαλαω μαζι μου και νομιζω πως βλεπεις καθε μου κινηση!!τελοσπαντων...

στις συντομες βολτες που εκανα εδω ολον αυτον τον καιρο ειδα πως εχω δυο βραβειακια να παραλαβω...απιστευτο!!σας ευχαριστω..για αυτες τις "τονωτικες ενεσεις"..το προβλημα ειναι πως δε ξερω πως να τα δεχτω..προσπαθησα να κανω copy-paste τις φωτο αλλα δε γινοταν..εε δεν ειμαι και η πλεον σχετικη απο οτι εχετε καταλαβει!περιμενω λοιπον να με "ξεστραβωσετε" και να μου πειτε πως να τα περασω εδω...

μολις τελειωσω με αυτα χρωσταω και κατι παιχνιδια στην αννα..δεν το εχω ξεχασει...

και αμεσως μετα οι εμπειριες μου απο αυτους τους μηνες που μου αλλαξαν την καθημερινοτητα!!

χαιρομαι που επεστρεψα..να ειστε καλα!!

σας φιλω...

Ο,τι ζησαμε...

Τοσο τρεξιμο,τοσες εννοιες,τοσα δρομολογια,τοση ρουτινα,τοσος ενθουσιασμος,τοσα σχεδια και ομως εσυ παρων-χωρις τη φυσικη σου παρουσια-και εγω παντα να γυριζω εδω εστω και για μια κουβεντα μετα απο μια κουραστικη μερα...που τα βλεφαρα κρατιουνται με δυσκολια πλεον ανοιχτα...

εψαχνα για κατι κειμενα και ξανα κατι τοσο "εσυ!!"μπροστα μου...

η αποψινη αφορμη για να περασω...

να λοιπον ενα- μαλλον- αποσπασμα απο τον ιωαννη τσιουρακη(ποιητη):

Ότι ζήσαμε βυθίζεται στην άκρη του χρόνου.
Μάτια παραδομένα στα δάκρυα, κινήσεις παγωμένες δίχως πνοή καμία.
«Κάποτε θα ζήσουμε με το χαμόγελο στα μάτια και την ελπίδα ποτισμένη στην ψυχή» είπες κι έκανες την ελπίδα ένα τρένο που ταξιδεύει δίχως επιβάτες και το χαμόγελο να μοιάζει ανάμνηση παιδική, ξεθωριασμένη από την βροχή και την πολυκαιρία.
Οι δρόμοι μοιάζουν ν' αποχαιρετούν την ύπαρξη μας.
Κλείνω σ' ένα τρένο μικρό κι εγώ τις αναμνήσεις, τις σπρώχνω για το μεγάλο τους ταξίδι.
Επιστρέφοντας θ' αντικρίσω τη σιωπή σου αγκιστρωμένη πάνω σε λέξεις, φωτογραφίες, στις ζάρες των τσακισμένων σεντονιών.
Δε θυμούμαι πότε πήρα να γράφω.
Ένα πρωί μονάχα, μετά την λειτουργία, αντίκρισα ένα άγγελο, έπεφτε κατακόρυφα από τον ουρανό.
Από τότε, πιστεύω στα θαύματα.
Και Τη μοναξιά..

εχω αδικο που στο αφηνω εδω?το δευτερο (του baudelaire) που σε εφερε ξανα "μπροστα μου" ακολουθει!!

καληνυχτα...καληνυχτα!!

ΥΓ:αννα μου σε ευχαριστω για τα ποιηματα που μου αφησες στην προηγουμενη αναρτηση..πολυ ομορφα και σιγουρα θα τα χρειαστω...φιλια!

Ετσι απλα...

Δε ξερω τι να σου πω αποψε...ειμαι πολυ κουρασμενη και το κεφαλι μου εδω και τρεις μερες παει να σπασει...(δε θα τον βρω αυτον που με ματιαζει?)ηθελα πολυ ομως να σου πω πως αν κ τρεχω παλι καθε μερα και δεν προλαβαινω το χαιρομαι πολυ...ειχα καιρο να το κανω κ ειχα ξεχασει ποσο ωραια ειναι ολα αυτα...μου γεμιζουν τις μπαταριες..σεμιναριο,μετα διαβασμα κ εξασκηση,ατελειωτες κουβεντες,μετα τρεξιμο για να λυθουν τα διαφορα προβληματα..ολη η διαδικασια του να βλεπεις μια ιδεα να δημιουργειται..να ξεκιναει απο το μηδεν και να φτανει σε ενα αποτελεσμα...τα εμποδια και το χαμογελο οταν ξεπερνιουνται..αλλα πανω απο ολα η τυχη μου για αλλη μια φορα να συναναστραφω ανθρωπους που ταιριαζουν τα χνωτα μας και οι ενεργειες μας..κυριως χαιρομαι το κλιμα και τα προσωπα που συναντησα..το καθαρο προσωπο και το αστραφτερο και αληθινο βλεμμα..χαιρομαι την ανεση και την ασφαλεια που αισθανομαι..ελπιζω και ευχομαι οι πρωτες θετικες εντυπωσεις να συνεχιστουν...εξαλλου αν βλεπεις με καποιον τροπο μπορεις να καταλαβεις τι εννοω καλυτερα απο τον καθενα..τελικα εχω πεισθει πως μερικες ημερομηνιες ειναι σημαδιακες για εμενα και η ειρωνεια ειναι πως ηταν και για εσενα..-αλλα διαφορετικα,δυστυχως-δε ξερω κατι τετοιες μοιραιες συμπτωσεις? στεκομαι και τις παρατηρω καπως χαμενη..με ξεπερνουν..

ΥΓ:αν και το εκανες βιαστικα και δε μπορω να θυμηθω πολλα,σε ευχαριστω που μου ομορφυνες τα ονειρα μου τα δυο-αν θυμαμαι καλα- τελευταια βραδια..ξερω οτι ηρθες...μου ειχε μεινει μια γλυκεια γευση το πρωι..και "μαλακωσε η απουσια σου.."..εεε να σου πω κατι?το αξιζα νομιζω..ειχες αργησει 5 ολοκληρους μηνες...τουλαχιστον στον υπνο μου πρεπει να περνας πιο συχνα!!

χιλιες φορες καλη σου νυχτα...

οπου κι αν βρισκεσαι...

Λαμψη στο βοσπορο...

Get this widget Track details eSnips Social DNA

Αυτες τις μερες σε σκεφτομαι ακομα πιο εντονα...που να εισαι?πως?αληθεια αισθανεσαι το ιδιο μονος,συνηθισες ή εχεις παρεα?περασα να σου ριξω μια ματια και να σου αφησω μια λαμψη στο βοσπορο(ξερεις σαν αυτη της πολιτικης κουζινας-απο τις πολυ αγαπημενες μου ταινιες,βλεπεις η φλεβα..-) για συντροφια αυτες τις μελαγχολικες μερες...αναρωτιεμαι πως θα ηταν να ησουν εδω και φετος!μαλλον οχι.. αναρωτιεμαι αν ισχυει αυτο που ειχες πει καποια φορα..."αν δεν κοιτας εκει που θες να πας,θα πας εκει που κοιτας!"αν κοιταξουμε και οι δυο αυτην τη λαμψη λες να χορεψουμε αγκαλια?...

καληνυχτα οπου κι αν βρισκεσαι μικρε πριγκιπα...

Η πυξιδα θα δειχνει παντα το ιδιο σημειο αναφορας...

Ναι μου αρεσει η πυξιδα της ζωης μου να εχει μια σταθερα..ενα σημειο αναφορας..ενα καταφυγιο..οπως κι εσενα απο οτι εμαθα!χαθηκα..ισως να ειμαι ακομα χαμενη..δε ξερω τι αισθανομαι ουτε ειμαι σε θεση να τα βαλω σε ταξη και να σου μιλησω...σε σκεφτομαι ακομα..θα ηθελα να εισαι εδω κι ας εμενα μακρια να σε παρακολουθω,ας μη σου ελεγα ποτε οσα σου εχω πει μεσα απο αυτο το ταξιδι,ομως ακομα και ετσι εχω την αισθηση πως εισαι καπου γυρω κ ξερεις ακριβως τι συνεβει,πως ειμαι..μονο που δε ξερω πως εισαι εσυ!δε θελω αποψε να μελαγχολησω περισσοτερο..περασα να κανω αυτο το ταξιδι λιγο ωραιοτερο..να το κανω πιο δικο μας..γιατι οπως ειπε κ ο pablo neruda:"αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει περπατησιά..."κ δε θελω να πεθανει τιποτα απο αυτο το μυστικο..τουλαχιστον αυτο ειναι στο δικο μου χερι...ζωγραφιζω λοιπον ενα χαμογελο,σε φερνω διπλα μου και ξεχνιεμαι ψαχνοντας τροπους να ομορφυνω και να ζεστανω το ησυχαστηριο μας!!
να εισαι ηρεμος θελω μονο...ααα!και περνα επιτελους καμια βολτα απο το ονειρο μου να μου πεις αν εισαι ευτυχισμενος...εχεις αργησει!

ps:καθε προταση σας θα ειναι ευπροσδεκτη..εξαλλου συνταξιδιωτες ειστε...τις κρυφες μου σκεψεις μοιραζομαι..θα χαρω να συμμετεχετε σε αυτη τη μικρη χαρα της διακοσμησης!!

Τι μας εγραψε η "μοιρα" ποιος το ξερει?...

Ματια μου μεγαλα,ματια μελαγχολικα-που λεει και η αγαπημενη μας-κι αλλοι στιχοι εχουν στοιχειωσει το μυαλο.."ολα επρεπε να'ρθουνε καθως ηρθαν...ετσι οπως εχωριζαμε τα βραδια, για παντα να χαθουνε τοσοι φιλοι...ολα επρεπε να γινουν. μονο η νυχτα δεν επρεπε γλυκια ετσι τωρα να 'ναι, να παιζουνε τ' αστερια εκει σαν ματια και σαν να μου γελανε... "(καρυωτακης)...ξερεις ο μονος λογος που γνωρισα και αγαπησα καποιες φορες αυτον τον ποιητη ηταν δυο καταγαλανες θαλασσες που καποτε με κοιτουσαν μεσα στα ματια...αυτην την εικονα εχω παντα οταν τον διαβαζω...δε ξερω τι να σου πω για να μην καταντησω γραφικη...περασα μονο να σου αφησω μια συγγνωμη για το χθεσινο μου ξεσπασμα..για τουτη την τρικυμια που ταραξε το ταξιδι μας..εδω ομως ειναι το καταφυγιο μου και θελω να σου μιλαω για πολλα..θα ηθελα να το κανω αλλιως..καποιος ομως σε παραμυθιασε κ βιαστηκες πολυ να φυγεις..κακο timing που λενε..βεβαια υποθετω θα με καταλαβαινες...αυτο που ποτε δε θα μαθω αν και θα ηθελα παρα πολυ ειναι ποια θα ηταν τα λογια σου...η "συμβουλη"σου..πως θα ηταν η αγκαλια σου και η χροια της φωνης σου οσο θα σου ελεγα ολα οσα εγιναν...το αγγιγμα σου,το βλεμμα σου..πιστευω βαθεια πως θα καταφερνες να με ηρεμησεις..λιγοι εχουν τετοια επιδραση πανω μου...και τι ειρωνεια ε?δεν ειχα ουτε εναν πλαι μου...οταν καταφερνω να σκεφτω τι ειπωθηκε,αμεσως ερχομαι κοντα σου και λεω..πως θα αντιδρουσες εσυ αραγε?ειπα και στη Ν. χθες..εχω πολλους λογους να μην ειμαι καλα αυτην την μεταβατικη περιοδο..δεν εχω τη ζωη που ονειρευομαι και επειδη ειμαι σιγουρη πως θα μου ελεγες:"τοτε αλλαξε την και κανε οτι σε γεμιζει..οτι λεει η καρδια σου.."πρεπει να βρω τροπους να το κανω..αλλα ολο αυτο ειναι απο μονο του ψυχοφθορο..και το τελευταιο γεγονος με τσακισε...με εφερε πισω..και δε θελω και πολυ να μου φορτωσω λαθη και να μου καταλογισω ευθυνες...

ααα!ναι εχεις δικιο..υπαρχει και το αλλο που λεει:"αν ειναι να'ρθει θε να΄ρθει ..κλειστα ολα να΄ναι...αν ειναι να΄ρθει θε να'ρθει αλλιως θα προσπερασει..δεν οφελει να καρτερας ορθιος στην πορτα του σπιτιου..."(ουρανης)

δεν εχω αποφασισει αν συμφωνω με τα παντα σε αυτο το λατρεμενο ποιημα...ακομα..

υπνος να'ρθει στα ματια σου και στη καρδια σου ειρηνη..

φωτεινο μου γελιο..

Αναπολωντας με συντροφια..........

Ισως να φταιει η μερα....ισως τα αναπαντητα ερωτηματα...ισως η αναγκη μου και ο φοβος μου.....ισως και τιποτα απο ολα αυτα...μπορει μονο ο στιχος της δημουλα:"για λιγη ελπιδα,λιγη ανανεωση θυμαμαι..."που ηρθε στο μυαλο και παλι μαζι με τοσους αλλους διαβαζοντας και παλι το βιβλιο με τα ποιηματα της...ολα ξεκινησαν απο τις μνημες για μια ακομη φορα και τη λεξη "μελαγχολια" που σχηματισα για να δω τι λεει το internet για αυτη την τοσο πολυπλοκη λεξη..τελικα μεγαλη υποθεση και πολυ σοβαρη...ασε που διαπιστωσα πως με κυνηγουν αρκετα σημαδια!!περασε η ωρα..ησυχασαν ολα και ειπα να αναψω τα κερια μου και να χαζεψω στον υπολογιστη..τοσο ανακουφιστικα τα ατιμα τα κερια..με ταξιδευουν..με γαληνευουν και πλημμυριζουν τον χωρο μυρωδιες..ειχα καιρο να το κανω..ισως να μην το εχω κανει ποτε απο μονη μου...αλλα σημερα το σκεφτομουν απο το πρωι..να νυχτωσει,να αναψω κερακια,να βαλω μουσικη και να χαθω στις σκεψεις μου ψαχνοντας να σε βρω εκει..μαλλον καλο μου εκανε...ειναι πιο γλυκια και νοσταλγικη η μελαγχολια αποψε..δεν ποναει τοσο..δεν την αφηνω να με πονεσει αυτη τη νυχτα..διαβαζοντας αλλα blog με επιασε αυτο το λιγωμα που νιωθεις στο στηθος και το αχνο χαμογελο κατανοησης που εχεις οταν διαβαζεις ή ακους ιστοριες για ερωτες,λαθη,παθη και αλλα τετοια...που ξερεις πολυ καλα πως ειναι και που ή τα ζεις και εσυ ή εχεις τις αναμνησεις ή λαχταρας να σου συμβουν...εγω ειμαι σε αυτη την κατηγορια που πια εχω ξεθωριασμενες καποιες εικονες..και τις αναπολω περιμενοντας να ερθουν περισσοτερες..αν και δεν ειμαι χαρουμενη ολο αυτο μου δημιουργησε μια-εστω και ψευτικη-ελπιδα..μου αφησε μια χαραμαδα ανοιχτη για μια λευκη αχτιδα που θα μου δωσει ζωη...

να σου πω κατι?μαλλον να σου επαναλαβω κατι?απο χθες σε αισθανομαι παλι γυρω μου..στον αερα..σα να παιρνω σημαδια σου...σα να προσπαθεις με καθε τροπο να μου δειξεις πως τιποτα δεν τελειωσε...ουτοπια?μπορει!αλλα με βολευει..και αφου δεν κανω κακο σε κανεναν..την κραταω και πορευομαι με αυτη..

κοιμησου ησυχος πητερ παν..δε θα σε πειραξει κανενας πλεον..κι ας προσπαθουν ξανα...ειμαι εγω εδω να σε τυλιγω στην αγκαλια μου και να σε προστατευω,,και δεν ειμαι μονη..

τελικα......ευεργετικα τα κερια και η ευωδια τους....σε εφεραν διπλα μου...καθε τοσο εχω την αισθηση πως καποιος ειναι μαζι μου,κοντα μου...η μοναξια λιγοστεψε...ισως εισαι και εσυ γελαστος αποψε για αυτο νιωθω μια παραξενη "χαρα"......αληθεια μπορεις να μυρισεις τα χερια μου?..μοσχοβολανε γαρδενια..πειραζα τη φλογα..τι παραξενη αισθηση..ελευθεριας?

ακομα κι αν φυγεις για το γυρω του κοσμου...

Ain't no sunshine...till the time you're gone...

Σημερα με επιασε μια μελαγχολια...οχι πως δεν με πιανει συχνα αλλα αποψε αισθανομαι πως περναει η ζωη μου και φευγουν τα καλυτερα μου χρονια χωρις τιποτα σπουδαιο,χωρις να συμβαινουν πραγματα στη ζωη μου...νιωθω πως θελω να κανω πολλα αλλα δε βλεπω και πολυ φως στον οριζοντα..η ζωη μου εξακολουθει να ειναι ιδια χωρις κατι να με ξυπνησει να αποκτησω λιγο ενταση..εχω βαρεθει τα παντα και τους παντες..δε ξερω πως να στο περιγραψω...καταλαβαινεις?κυλανε ολα ηρεμα...και δεν το αντεχω απο τωρα αυτο...δεν εχω κατι που να με κανει να καρδιοχτυπαω,να ξυπναω και να λεω θα κανω αυτο,θα δω εκεινον,θα παω εκει,τιποτα...δε μου αρεσει ετσι οπως "ζω"..χρειαζομαι δυνατες χαρες,συγκρουσεις,απογοητευσεις,θυμους,γελια...τωρα θα μου πεις γιατι δεν το αλλαζεις? και θα εχεις και δικιο ομως εχω βαλτωσει..και δεν εχω τροπο να το κανω..δεν εχω κατι ή καποιον να με παρακινησει(γιατι βλεπεις αν και δεν εκφραζω αυτα που αισθανομαι θελω εναν ανθρωπο,μια παρεα να κατανοει τις αναγκες μου και να ειναι διπλα μου..χωρις να το αναλυουμε και πολυ)...λειπεις και εσυ και ετσι μας τελειωσε ακομα και το ονειρο,η ελπιδα,οι κρυφες επιθυμιες..νομιζω πως η χαρουλα εχει και εδω τον καταλληλο στιχο(και δεν ειναι ο μονος):μοναχα εμενα χασκει ακομα χωρις μια στεγη ετουτη η αληθεια,θεος αν ειναι στις φλογες να καει....
ή κατι επισης καταλληλο που εχω πειστει πως ισχυει σε μεγαλο βαθμο:"ΌΤΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΟΙ , ΑΛΛΑ ΌΤΑΝ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΟΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ".....δε ξερω τι να σου πω πλεον..απο την αλλη παντα πιστευα σαν ανοητη πως οταν οι ανθρωποι φευγουν ολες οι σκεψεις μας και τα μυστικα μας γινονται και δικα τους..πως πια μας παρακολουθουν ανενοχλητοι..αρα δεν υπαρχει λογος να στα λεω..τα ξερεις ηδη..τι λεω ε?ειναι παρανοικο αν το καλοσκεφτεις...νομιζω οτι ειμαι αδεια μεσα μου εδω και καιρο ισως γι'αυτο να εχω αναγκη αυτο το ονειρο της συνεχειας..απο φοβο και ενα απεραντο κενο...απο οσα θα μεινουν ανεκπληρωτα...εχω μονο αυτο το ταξιδι μαζι σου και ξερεις κατι?στην ουσια δε μου αρκει...με αναγκασες..δεν ειχα την πολυτελεια της επιλογης.εστω και ετσι ομως ειναι σα να πεταω ενα μπουκαλι με ενα γραμμα στη θαλασσα..κλεινοντας τα βλεφαρα το ακολουθω και σε βλεπω να το διαβαζεις...ειναι η ελαχιστη λυτρωση που φανταζει τοσο τεραστια μεσα σε ολο αυτο...ΛΥΤΡΩΣΗ τι ωραια λεξη,σαν να σβηνει ολα τα ασχημα...τα καθαριζει..σαν τον αερα και τα αμετρητα μανιασμενα δακρυα με τις αστραπες και τους κεραυνους που ξεπλενουν αυτες τις αγαπημενες ωρες της νυχτας τους δρομους και κυριως την ψυχη μου........
μικρε μου πητερ παν δε θελω να σου πω καληνυχτα αποψε...υπαρχει αλλος τροπος να μου χαρισεις το υγρο,μελαγχολικο,αναγκαιο για εμενα,βλεμμα σου...
βλεπεις?
βρεχει!
Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic till I'm gathered safely in
Touch me with your naked hand or touch me with your glove
dance me to the end of love........please.......

dance me to the end of love...............

will you???

Τον λενε,λεει,"ερωτα"!

Αποψε ηρθα να σου πω μονο πως χαρηκα που ειδα μια φιλη μου τοσο γεματη και χαρουμενη...το κουβαλουσε η αυρα της..φαινοταν στα ματια της,στον τροπο που μιλουσε...το ειχε τοσο αναγκη και τωρα ειναι ηρεμη και απλα ευτυχισμενη..μου μετεδωσε αυτο το χαμογελο που ειχε συνεχεια..και χαρηκα πολυ που βρηκε αυτο που εψαχνε..ισως μου εδωσε και μια ελπιδα??δε ξερω...οτι εστω και λιγοι ανθρωποι διαφερουν και αισθανονται οπως θα ηθελα κι εγω...αυτη τη νυχτα λοιπον θα ενιωθα κι εγω καλυτερα αν ηξερα πως ησουν εκει με καποιο τροπο διπλα μου...πως ξερεις ακριβως καθε μου σκεψη...πως ΥΠΑΡΧΕΙΣ...

τι παραξενο πραγμα η αγαπη!τι περιεργο πραγμα ο ερωτας!μπορει να σου δωσει φτερα απο το πουθενα..να σε παει πανω απο τα συννεφα..να γινεις παλι παιδι...θυμηθηκα παλι κατι που ειχα διαβασει..ειδες?μου το εχεις κανει συνηθεια!

ειμαι σιγουρη πως θα συμφωνησεις..αλλωστε με αυτο πορευτηκες..-με αυτο πορευομαι-με την αναλογη φραση της χαρουλας:"ερωτευτειτε με οποιοδηποτε τιμημα!"ακου:

"Την έχει αράξει άνετος και ωραίος μέσ' την ψυχή μου. Που και που ρίχνει κανέναν υπνάκο, έτσι για να κρατιέται, λέει,
δυνατός και ακμαίος. «Τι' σαι συ ρε παιδί μου;», τον ρώτησα, «Τι παριστάνεις μέσα μου;».
«Είμαι το χάπι για την αθανασία της ψυχής σου», έτσι μου' πε. «Δίνε», μου λέει, «δίνε με πάθος την ψυχή σου σ' ότι κάνεις.
Κοίτα τους ανθρώπους στα μάτια, άγγιξέ τους, αγάπα τους μέχρι να πονέσεις, αφέσου στο σωτήριο κλάμα σου..και μην φοβάσαι.
Η συγκίνηση είναι η περιουσία της ψυχής σου. Αυτή την κάνει αθάνατη». Αυτά μου'πε, αυτά σου λεω. Τον λένε λέει «έρωτα» και δεν είναι
ποτέ απών. Που και που μόνο ρίχνει κανέναν υπνάκο, έτσι για να κρατιέται δυνατός κι ακμαίος.."

-ετσι κι εσυ..την εχεις αραξει μεσα μου..μονο που δεν κοιμασαι ποτε..παντα σε σκεφτομαι..κριμα που δεν μπορεις πλεον να το μαθεις!-

σε αφηνω να ξεκουραστεις πητερ παν!!εγω παρα το χαμογελο που εχω ζωγραφισμενο για τη φιλη μου..οπως παντα βυθιζομαι στη μελαγχολια της φυσης μου,στις αναμνησεις που τις νοσταλγω καθε μερα περισσοτερο στο δικο σου μοναδικο και διαπεραστικο βλεμμα,σε καποια αλλα ματια που με εχουν φυλακισει και δε μπορω να αφησω πισω μου και στα λαθη που δε διορθωνονται...

ο χρονος ειναι ο χειροτερος γιατρος...(τρυπες)

καληνυχτα θα σου λεω μεχρι να ξημερωσει...

Σου παραδινομαι..με τρελαινει η σκέψη σου..ακομα κ ετσι..

Νομιζω οτι θα επιστρεψω εδω,στην αγκαλια σου-αν και στην ουσια δεν εφυγα-και μην εχοντας λογια να σου περιγραψω αυτα που αισθανομαι θα σε αφησω να διαβασεις κατι που βρηκα και με αντιπροσωπευει απολυτα...εξαλλου απο οτι ξερω σου αρεσε αυτος ο τροπος επικοινωνιας...παντα εβρισκες το καταλληλο αποσπασμα απο βιβλιο,απο στιχο τραγουδιου,απο ποιημα που ταιριαζε σε μια κατασταση..δε χρειαζονταν πολλα λογια..αρκουσε μια φραση και τα ματια σου...ειναι τοσο διαφορετικος αυτος ο τροπος λοιπον και πιο αληθινος απο οποιονδηποτε αλλον..ειναι σαν ενα βλεμμα ισια και βαθια στα ματια του αλλου που αρκει για να διαβασεις την ψυχη του...δε βρισκω καταλληλες λεξεις εδω καιρο για να σου περιγραψω ακομα μια φορα τι εχω μεσα μου και επειδη δεν εχω διεξοδο ταξιδευω μαζι σου και αποψε για να στα πω με κατι στιχακια...θα μου πεις:"Η γλώσσα της καρδιάς δεν έχει ανάγκη από λέξεις για να εκφραστεί.
Είναι γραμμένη στα μάτια…"εχεις τοσο δικιο ψυχη μου..αλλα που εισαι για να διαβασεις τα ματια μου...μακαρι να ησουν εδω..ισως να ησουν ο μοναδικος που θα τα αποκρυπτογραφουσε..που θα εβρισκε το φαρμακο που θα με γιατρευε..αλλα τωρα τα παντα εχουν τελειωσει..γιατι επρεπε ολα να ερθουν καθως ηρθαν??γιατι να αργησω τοσο?γιατι να βιαστεις ετσι?

"Σαν να πήραν τέλος οι άνθρωποι και να μην έχει μείνει άλλο τίποτα καίριο να ειπωθεί"

"Και την ώρα που κλαίμε τα μάτια κλείνουμε να φανταστούμε τι γραμμένο ακόμα απομένει κατακέφαλα να μας βρει,
αναστεναγμός ακούγεται άλλος,κι από κει που πηγάζουνε οι ραδώνες,μια δροσιά μυριστική με συνοδεία κιθάρας χύνεται".

"Τόσο δύσκολο,μα τόσο δύσκολο να ζήσεις.Και στον κόσμο της ψυχής ο πόνος μια περιοχή ακατοίκητη.Πού να μιλήσεις και τί να πεις.
Αλλού σκίζεται η ζωή κι αλλού στάζει το αίμα".

με ακους αραγε??μπορω να ελπιζω πως καποτε θα βρεθω καντα σου..ισως αυτο μου δωσει κουραγιο..ισως ετσι μου δωθει η ευκαιρια να επανορθωσω..να κερδισω το χαμενο χρονο που περασε χωρις να καταλαβω...να μεινω για παντα πλεον διπλα σου να σε κανω να γελασεις,να δεις ποσο σε αγαπουν πραγματικα,να πιστεψεις σε εσενα και να νιωσουμε ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ...δε θα σταματησω γαμωτο να το λεω..ειναι αδικο,αδικο..δεν επρεπε να τελειωσει ετσι..μπορει τα πρεπει να μην τα ηθελες αλλα εδω δεν επρεπε να ερθει ετσι η ζωη..δεν το αξιζες αυτο..νομιζω πως ειναι τοσο μα τοσο δυσκολο να ζησω οταν δεν εχω που να μιλησω και τι να πω πια,ναι...οταν ο πονος εχει εγκατασταθει σε ολη την ψυχη ειναι αφορητο να ξερω πως δεν υπαρχει ουτε η ελαχιστη ελπιδα...

συγχωρεσε με που σε παιδευω..ισως να μη θες πια να θυμασαι καν εμας τους ανθρωπους..αλλωστε δεν ηταν πολλοι αυτοι που σου σταθηκαν..ισα-ισα δεν επαψαν να σε ζηλευουν..και εκει που βρισκεσαι μαλλον θα ειναι πολυ καλυτερα..ομως εχω αναγκη να σε αισθανομαι μαζι μου και αφου μου το στερησαν καποιοι μενω σε αυτο το φανταστικο ταξιδι για να κρατηθω..για να ξεγελαω -χωρις βεβαια να τα καταφερνω-την τοσο εντονη παρουσια της απουσιας σου..

καλη σου νυχτα μικρε μου πριγκιπα..

τωρα το παραμυθι σου εχει πραγματοποιηθει..θα εισαι για παντα ο πητερ παν που ηθελες..μονο να μην εχεις αυτα τα μελαγχολικα ματια που εχω μεσα μου...εσυ εκει που πηγες να γελας μονο να γελας..για να φωτιζει ο κοσμος μου..εχω μεινει εγω πισω για να κλαιω για οσα σε πικραναν και σου στερησαν...

υπνος να΄ρθει στα ματια σου και στην καρδια σου ειρηνη...

Για παντα ενας αληθινος πητερ παν!

Σημερα καταλαβα για μια ακομα φορα πως ησουν παντα ακριβως σαν το αγαπημενο σου παραμυθι..ενας μικρος πητερ παν!ενα μικρο παιδι που αρνιοταν πεισματικα να μεγαλωσει..που δεν ηθελε ποτε να χασει τη ψυχη του και τον τροπο που εβλεπε τον κοσμο..και τα καταφερες οσο κι αν πολλοι εβαλαν ολη τους την τεχνη να σε αλλαξουν και να σε κανουν "μεγαλο"σαν κι αυτους...τα καταφερες ..το βλεμμα σου εμεινε καθαρο και αγνο..η καρδια σου ζωντανη και ευαισθητη,ευκολος στοχος για καθε "σωστο" ενηλικα που αποφασιζε να σε εκμεταλλευτει με οποιοδηποτε τροπο..

τωρα εισαι ελευθερος να συνεχισεις να ζεις σαν ενας αλλος αληθινος πητερ παν αλλα γαμωτο,μακρια απο εμενα,απο ολους εμας..μακρια απο τον κοσμο που ξερουμε και βλεπουμε εμεις..το καλο-αν μπορω να το πω ετσι-ειναι οτι πια δεν εχουν κανενα τροπο να σε αγγιξουν,να σε πληγωσουν και να σε βλαψουν..(μακαρι δηλαδη να μην σε φτανουν-γιατι οι ανθρωποι δεν αλλαζουν-)

για μια ακομα φορα λοιπον ειδα ποσο μου λειπεις,ποσο χρειαζομαι αυτο που ησουν..εδω και αρκετο καιρο ζεις στη σκεψη μου..το εχεις δει αραγε?προχωραω με εσενα στο πλευρο μου..

ξερεις,πολλες φορες μου ερχεται στο μυαλο ενας στιχος:

"μα απο ολα περισσοτερο αυτο που με πειραζει ειναι την απουσια σου πως παω να συνηθισω" με τρομαζει τοσο γιατι ωρες-ωρες νιωθω να συμβαινει..δε σε ξεχναω,ουτε σταματαει η αγαπη μου για εσενα-αντιθετως,ολο νομιζω οτι δε μπορει να μεγαλωσει αλλο και ολο με διαψευδεις ακομα και ετσι-ομως η απαισια καθημερινοτητα και οι ρυθμοι της με κανουν να συνειδητοποιω οτι η γη δε σταματαει να γυριζει οσο κι αν εφτασε η περιοδος που παρακαλαω για κατι τετοιο..με τρομαζει γιατι βλεπω οτι πορευομαι με αυτη την απουσια και υπαρχουν στιγμες που αισθανομαι οτι ετσι θα ειναι μια ζωη και απελπιζομαι και μονο στη σκεψη..εκεινες τις στιγμες λοιπον μεσα μου ουρλιαζει η αναγκη της παρουσιας σου..τοτε με μισω που ειμαι ανικανη να γυρισω το χρονο πισω να κερδισω λιγες στιγμες μαζι σου και να αλλαξω αυτο που ακολουθησε..

αμεσως μετα σκεφτομαι μια σου φραση για να πω μια ακομα φορα ποσο δικιο ειχες σε ολα..ειχες πει: " ο χρονος ειναι ο καλυτερος δασκαλος αλλα δυστυχως σκοτωνει τους μαθητες του" ακριβως... μου εδειξε ποση αναγκη σε ειχα,ποσο γεματη θα ημουν διπλα σου οταν ηταν πια πολυ αργα..μου επιβεβαιωσε οτι ηταν ουσιαστικα,αληθινα και απολυτως δικαιολογημενα οσα ενιωθε η ψυχη μου απο παλια χωρις να μου αφηνει περιθωρια να κερδισω το χαμενο χρονο..μου εδειξε γιατι τα ματια σου χαραχτηκαν μεσα μου και μου αφαιρεσε το δικαιωμα να τα ξαναδω!

μη φοβασαι ομως δε μπορει ουτε ο χρονος ουτε κανενας αλλος να μου στερησει το δικαιωμα να τα κραταω ζωντανα στην καρδια μου..εκει εχουν τη δικη τους θεση και τα ματια σου και η φωνη σου..ολη σου η υπαρξη..γι'αυτο γυριζω συνεχεια εδω......στην αγκαλια σου...

καληνυχτα μικρε μου πριγκιπα,χιλιες φορες καλη σου νυχτα γλυκε μου πητερ παν...

Ξημερωνει περιεργη μερα..γεματη με αναμνησεις και αυτη..γεματη με μια ατελειωτη και πελωρια επιθυμια να γυρισει ο χρονος πισω..οχι πολυ..λιγους μηνες..να προλαβω,να προλαβουμε οσοι μπορουσαμε να αλλαξουμε αυτο το θλιβερο και αδικο παρον που εχουμε να αντιμετωπισουμε..να σε κανουμε να πιστεψεις σε εσενα και στη δικη μας αγαπη..να καταφερω να παρω αυτη τη πικρα που καθρεφτιζοταν σε αυτα τα μοναδικα,εκφραστικα,αληθινα,μελαγχολικα και γεματα ματια που εχω συναντησει ποτε και ειναι ακομα τοσο ζωντανα μεσα μου..που δε ξεθωριαζουν καθολου γιατι ειναι ο φαρος της δικης μου ψυχης..το δικο μου μονοπατι..μια απο τις ελαχιστες αληθειες αυτης της ζωης που ομως ταξιδεψε νωρις γιατι αναζητουσε την ελευθερια..η μονη ελπιδα πλεον ειναι πως ισως καποτε βρεθουμε και με παρεις απο το χερι να ζησουμε οσα λαχταρουσα και δεν προλαβα εδω...η μονη ευχη?να βλεπεις απο καπου και να με τυλιγεις στην αγκαλια σου εστω και χωρις να το νιωθω..να εισαι παντοτε οδηγος μου..φυλακας αγγελος περισσοτερο της καρδια μου..σε παρακαλω να δινεις αξια και νοημα στην καθε αυγη μου με το χρωμα του ουρανου σου..

Συγχώρεσε την ελπίδα μου

Και όταν μιλάς πιο δυνατά

Μίλα μου γι' αγάπη

Λούσε τη φωνή σου στη φωνή μου
Η αιωνιότητα έχει δίκιο
Σ'αγκαλιάζω πιο ψηλά κι από τη θάλασσα

Και τα κύμματα ουρλιάζουν δίχως σταματημό
Ο ουρανός είναι τώρα το χρώμα μου

Μα η αυγή είναι πάντα δική σου!..

(σαρανταρης)

Some say love it is a razer that leaves your soul to blead...

-ειχες δικιο,αλλα τωρα πια..-

You're in the arms of an Angel.. may you find some comfort here ...

καλη σου νυχτα αστερακι..

Μακαρι να γινοταν η σκεψη παρουσια,θα ησουν διπλα μου χωρις αμφιβολια...

Ειναι το μονο που θα ευχομουν με ολη μου τη δυναμη...να γινοταν η σκεψη παρουσια..να ηξερες μοναχα ποσο πολυ με αγγιζει και με εκφραζει αυτη η φραση...θελω να πιστευω οτι απο καπου βλεπεις..πως βρισκεσαι σε ο,τι κι αν κανω,ο.τι κι αν σκεφτω,ο.τι κι αν πω...ισως να υπαρχουν ελαχιστες στιγμες που ξεχνιεμαι αλλα και παλι βρισκεις τροπο εσυ-δε ξερω πως το κανεις-και χωνεσαι εστω και σε μια μικρη γωνια του μυαλου μου...για την καρδια μου,δε χρειαζεται να σου πω..εκει εχεις κατοχυρωμενη μια τεραστια θεση..ειναι ειδικα για εσενα..στην πιο κρυφη και μοναχικη γωνια της και ψηλα να μην την αγγιζει κανεις..την κερδισες με την αξια σου και αυτο δεν αλλαζει..απο εκει δεν κουνιεσαι με τιποτα..θα εισαι ασφαλης και ζωντανος μεχρι το τελος..λυπαμαι αλλα σε εχω φυλακισει κι εγω...
το ποταμι της ζωης ,που ελεγες και εσυ λοιπον κυλαει και το ξερεις(νομιζω..ή εστω το βλεπεις) αυτο ομως δε με εμποδιζει να σε κουβαλαω στις νυχτες (και οχι μονο) απο εδω και περα-που λεει και η δημουλα-εξαλλου εσυ διαλεξες να μου αλλαξεις τη ζωη,δεν το αποφασισα εγω,εγινε απο μονο του και χωρις να το καταλαβω..
ειναι φορες που αισθανομαι τοσο εντονα πως εισαι εδω..παιχνιδια του μυαλου ή κατι αορατο αλλα υπαρκτο?..μακαρι να μου δωσεις μια απαντηση αν και ξερω πως δε γινεται..κανεις δεν εχει τη δυνατοτητα να το απαντησει αυτο..ή καλυτερα εχει..αλλα αργα..σιγουρα παντως δικη μου τεραστια αναγκη για να μπορεσω να αντεξω την εγχειρηση της ζωης....ΕΠΙΔΙΩΚΩ να κανω πραγματα που θα σε νιωσω τοσο διπλα μου...οπως χθες η συναυλια της αγαπημενης μας χαρουλας...αναβληθηκε δυο φορες αλλα τελικα εγινε η τελευταια..και εννοειται πως ημουν εκει..μαλλον κι εσυ με καποιο τροπο..ε??ισως να τα κανονισες εσυ ετσι...εγινε και για καλο σκοπο...διπλη χαρα..σημερα ο λακης λαζοπουλος και ο αγαπημενος σου(ενταξει μου αρεσει και εμενα πολυ)δημητρης μητροπανος...καθε τραγουδι λες και μιλουσε για εσενα...θα μου πεις..τελευταια και με ποιο δε με σκεφτεσαι κι εσυ?εχεις δικιο..σε ολα υπαρχει εστω και μια λεξη ή μια νοτα που σε θυμιζει...αλλα δε φταιω εγω...ειναι που τα ματια σου ακομα και απο τις φωτογραφιες λενε οτι με λογια δεν ειχες πει,δεν προλαβες τουλαχιστον να πεις σε εμενα..ειναι επειδη παντα -και τη λεω με σιγουρια αυτη τη λεξη-παντα θα υπαρχει αυτο το απωθυμενο,το γαμωτο και το γιατι?..γιατι να ερθουν ετσι τα πραγματα..γιατι να μην προλαβω..ποσο περισσοτερο θα σημαδευες το μονοπατι μου αν...με ποση δυναμη και ποσα πιο πολλα δακρυα θα σε αγαπουσα?ποσο αφανταστα θα πονουσα και θα ματωνα τωρα?μεχρι που θα εφτανε αυτο το παραπονο αυτος ο λυγμος αραγε??η φαντασια μου δε φτανει μεχρι εκει..με πειραζει παρα πολυ αυτο το ερωτημα και με εκνευριζει κιολας που δε θα μαθω ποτε -επισης τη λεω δυστυχως με σιγουρια και αυτη την καταραμενη λεξη-
δε ξερω ψυχη μου.. ισως ολα επρεπε να ερθουν καθως ηρθαν
Όλα έπρεπε να γίνουν.
Μόνο η νύχτα δεν έπρεπε γλυκιά έτσι τώρα να 'ναι,
να παίζουνε τ' αστέρια εκεί σαν μάτια και σαν να μου γελάνε.(καρυωτακης)
ΕΠΡΕΠΕ..τι παει να πει αυτο?δεν τα γουσταρω τα πρεπει και δεν τα γουσταρες ουτε εσυ..γιατι λοιπον να γινει και αυτο?δε μιλας ε?σιωπη...η μοναδικη πιστη μου φιλη..η σιωπη και η μοναξια..δεν εχω παραπονο..αυτες δε με ξεχνουν οπως δεν ξεχνουσαν και εσενα...
α!!ξερεις αυτη τη φορα θελω να σε ευχαριστησω κιολας..εχω την αναγκη να το κανω γιατι βοηθησες να μην βουλιαξω εντελως,σε εσενα μιλουσα,εσυ βοηθησες ή μεσολαβησες,πως να το πω?...δεν αφησες να συμβει κι αλλο δυσαρεστο σε αυτη τη φαση μου..εκει εγινε το καλυτερο δυνατο..εκει...ισως γιατι ηξερες πως θα αισθανομουν σε αντιθετη περιπτωση ή πως ησουν εσυ σε αναλογη..σε ευχαριστω χιλιες φορες για αυτο........οπως κι αν εχει...δεν το ξεχνω..οπως δε ξεχνω και αυτο που εμαθα χθες..μοιαζει τοσο με οτι εγινε με εσενα,μαλλον..παλι κατι σε εφερε στο νου μου,ειδες?ενιωσα πολυ ασχημα και με κυκλωσε παλι η θλιψη και η αδικια..να σου ζητησω μια χαρη?να του κρατας συντροφια..ισως ετσι κανεις σας δεν ειναι μονος...και να μου δειξεις τον τροπο να σταθω πλαι σε εκεινους που εχουν αναγκη...
μαλλον σε ζαλισα αποψε ρωμαιε μου..λογοδιαρροια με επιασε..ειναι τοσα πολλα ομως που δεν εχω αλλο τροπο να τα μοιραστω μαζι σου..και δε θελω αλλον περα απο εσενα.μαλιστα μια μικρη προσπαθεια να το δειξω και στους γυρω μου την εκανα προσφατα και παλι ενιωσα οτι ησουν εκει και μου κρατουσες το χερι,χαρουμενος με αυτο που εβλεπες..
σε αφηνω γλυκε μου να ησυχασεις,να γαληνεψεις..εγω?εγω καλοκαιρια και χειμωνες περιμενω να φανεις...

Υ.Γ:επειδη ειναι το πρωτο πραγμα που σκεφτομαι παντα οταν σε θυμαμαι(συνεχως) θελω να στο πω,αν και στο εχω χιλιοφωναξει.....
Κι αν τα μάτια σου δεν κλαίνε έχουν τρόπο και μου λένε για τον πόνο που πονούν...
ματια παραπονεμενα,ματια που εισαστε για μενα θαλασσες υπομονης...

θα ειμαι και αποψε στο ραντεβου μας..ελπιζω αποψε να φανεις...σε χρειαζομαι..
χιλιες φορες καλη σου νυχτα...μικρε μου πριγκιπα..

στη ψυχη σου δε φτανει κανεις ουτε δια ξηρας,ουτε δια θαλασσης...

Μεγαλη μερα η σημερινη ε?μαλλον κατι παρομοιο θα ελεγες αν σε εχω νιωσει αληθινα...σε εχω?ή μαλλον ετσι θα σου ελεγαν και εσυ θα απαντουσες:"σιγα τωρα..."δεν περιμενα ποτε οτι θα εφτανε τετοια μερα..να καθομαι και να σκαρωνω φανταστικες ιστοριες και διαλογους...ΠΟΤΕ...τι μεγαλη λεξη..οπως το παντα..κανεις δε ξερει ο χρονος τι θα φερει και οπως ελεγες:"Εχει σημασια να επιτρεπουμε στο πεπρωμενο να παρεμβαινει στη ζωη μας και να αποφασιζει τι ειναι καλυτερο για ολους.."βεβαια στη φαση που ειμαι και οπως εχει η συγκεκριμενη μη αναστρεψιμη κατασταση δε ξερω που ακριβως ειναι το καλυτερο για ολους..μαλλον εδω θα συμφωνουσες και εσυ οτι δεν υπαρχει...μονο μια καταραμενη στιγμη υπηρξε..και τωρα στοιχειωνει μονο εμας..εσυ μαλλον λυτρωθηκες..και ισως εδω να υπαρχει μια φωτεινη αχτιδα..στη δικη σου λυτρωση...αλλα παλι το σκοταδι ειναι ατελειωτο και πουθενα καποιος...τελικα ισχυει τοσο αυτο που διαβασα καπου.."εκτος απο τον εαυτο μας,δεν υπαρχει ψυχη για μια αξιολογη κουβεντα"...

Να επανελθω ομως στη μεγαλη μερα..στη μερα σου..ή μηπως εχεις αλλαξει πλεον μερα..τη βαρεθηκες οπως ολους τους γυρω σου και αφησες να στα γκρεμισουν ολα για να μπορεσεις να τα χτισεις αλλου απο την αρχη οπως ηθελες εσυ και μονο,χωρις νουθεσιες απο αλλους...αναρωτιεμαι τι θα εκανες αν ησουν εδω..πως θα αισθανοσουν?μονος ή με παρεα?σιγουρα θα μελαγχολουσες εστω και λιγο..ετσι ειναι η φυση μας..αχ,ψυχη μου δε νομιζω πως μπορω να βαλω σε σειρα τις σκεψεις μου..ολα ειναι μπερδεμενα εκει μεσα και τοσα πολλα που δεν τα σηκωνει το μυαλο..βλεπεις πιανουν τοσο χωρο τα αναπαντητα γιατι μου...μακαρι να με δεις και αν θελεις να προσπαθησεις να με γαληνεψεις ισως ετσι μπορεσω μολις ξημερωσει και αφου τηρησω την υποσχεση μου,να ερθω παλι και να σου κρατησω συντροφια και απο εδω..(αν και ξερεις πως εισαι συνεχεια διπλα μου)σε αυτο το πρωτο και τελευταιο ταξιδι που εφτιαξα για εμας τους δυο..αλλωστε εχουμε τοση θαλασσα μπροστα μας..(οπως λεει και η αγαπημενη μας δημουλα..)

τουτη η πικρα του χωρισμου...............

(επαψε να εχει μια γλυκα τοση αλλα εγω)

....................καληνυχτα θα σου λεω μεχρι να ξημερωσει...

Να λοιπον που δεν εχω αλλο τροπο να εκφραστω!να που δεν αισθανομαι την ελευθερια να με φανερωσω σε καποιον απο τους γυρω μου..να πω και να δειξω αυτα που νιωθω...να ομως που ηρθε και αυτη η στιγμη που εφτασα στα ορια μου..που δεν υπαρχει πλεον καμια ελπιδα να βρεθω καποια στιγμη κοντα σου και ολη αυτη η πραγματικοτητα με πνιγει!μην εχοντας αλλο τροπο,αλλη εναλλακτικη διεξοδο ειπα αντι να τρεχω σε παραλιες(που δεν ειναι και ευκολο)και να βαζω γραμματα σε μπουκαλια με την τρελη ελπιδα οτι μπορει να βρεθουν στα χερια σου, να ερθω εδω και να σου λεω τις σκεψεις μου και τα συναισθηματα μου...ξερω πως δεν υπαρχει περιπτωση να λαβω απαντηση σου ακομα και να θελεις...αλλα αν δε με ξεγαλασω και λιγο δε θα περασει η ζωη..ισως ετσι να πιστευω οτι απο καπου βλεπεις,ακους,νιωθεις και ερχεσαι διπλα μου....σε εσενα λοιπον που αθελα σου και εν αγνοια σου με επλασες και με γεμισες με την ουσια της ζωης...με εκανες να δω καταματα ποια ειμαι και τι θελω μεσα απο τα δικα σου παθη,λαθη..μεσα απο τα δικα σου ματια και τις δικες σου εμπειριες...θα μου πεις..λιγο αργα τα συνειδητοποιησες ολα αυτα...εχεις τοσο δικιο,για αυτο με τιμωρω καθε μερα...αν και εσυ ξερω πως δε μου κρατας κακια..και ακομα και τωρα,ακομα και ετσι εισαι στον αερα που με αγγιζει και με κανεις ολο και καλυτερη,ολο και πιο ανθρωπινη,ολο και πιο αληθινη και ουσιαστικη...για να μπορω να λεω οτι εγω εζησα δεν υπηρξα απλως σε αυτον τον κοσμο!!!παντα ενα μερος μου θα ειναι μαζι σου....οπως λεει και ο λοιζος:''κι ετρεχα ξοπισω σου κι εγω για να με κοιταζεις...."παντα θα τρεχω με οποιο τροπο εχω τωρα πια.....σε αφηνω να γαληνεψεις..υπνος να'ρθει στα ματια σου και στην καρδια σου ειρηνη,υπνος κι ειρηνη θα'θελα για'σενα να'χα γινει...καληνυχτα,χιλιες φορες καλη σου νυχτα μικρε μου πριγκιπα...