Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2008

Να λοιπον που δεν εχω αλλο τροπο να εκφραστω!να που δεν αισθανομαι την ελευθερια να με φανερωσω σε καποιον απο τους γυρω μου..να πω και να δειξω αυτα που νιωθω...να ομως που ηρθε και αυτη η στιγμη που εφτασα στα ορια μου..που δεν υπαρχει πλεον καμια ελπιδα να βρεθω καποια στιγμη κοντα σου και ολη αυτη η πραγματικοτητα με πνιγει!μην εχοντας αλλο τροπο,αλλη εναλλακτικη διεξοδο ειπα αντι να τρεχω σε παραλιες(που δεν ειναι και ευκολο)και να βαζω γραμματα σε μπουκαλια με την τρελη ελπιδα οτι μπορει να βρεθουν στα χερια σου, να ερθω εδω και να σου λεω τις σκεψεις μου και τα συναισθηματα μου...ξερω πως δεν υπαρχει περιπτωση να λαβω απαντηση σου ακομα και να θελεις...αλλα αν δε με ξεγαλασω και λιγο δε θα περασει η ζωη..ισως ετσι να πιστευω οτι απο καπου βλεπεις,ακους,νιωθεις και ερχεσαι διπλα μου....σε εσενα λοιπον που αθελα σου και εν αγνοια σου με επλασες και με γεμισες με την ουσια της ζωης...με εκανες να δω καταματα ποια ειμαι και τι θελω μεσα απο τα δικα σου παθη,λαθη..μεσα απο τα δικα σου ματια και τις δικες σου εμπειριες...θα μου πεις..λιγο αργα τα συνειδητοποιησες ολα αυτα...εχεις τοσο δικιο,για αυτο με τιμωρω καθε μερα...αν και εσυ ξερω πως δε μου κρατας κακια..και ακομα και τωρα,ακομα και ετσι εισαι στον αερα που με αγγιζει και με κανεις ολο και καλυτερη,ολο και πιο ανθρωπινη,ολο και πιο αληθινη και ουσιαστικη...για να μπορω να λεω οτι εγω εζησα δεν υπηρξα απλως σε αυτον τον κοσμο!!!παντα ενα μερος μου θα ειναι μαζι σου....οπως λεει και ο λοιζος:''κι ετρεχα ξοπισω σου κι εγω για να με κοιταζεις...."παντα θα τρεχω με οποιο τροπο εχω τωρα πια.....σε αφηνω να γαληνεψεις..υπνος να'ρθει στα ματια σου και στην καρδια σου ειρηνη,υπνος κι ειρηνη θα'θελα για'σενα να'χα γινει...καληνυχτα,χιλιες φορες καλη σου νυχτα μικρε μου πριγκιπα...

4 σχόλια:

~ΕΚΑΤΗ~ είπε...

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ......ΘΛΙΜΜΕΝΟ ΤΟ ΠΟΣΤ ΣΟΥ.....ΙΣΩΣ ΟΠΩΣ Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ;;;

alma libre είπε...

καλησπερα...και καλως ηρθες στο δικο μου ταξιδι...
ναι θλιμμενο αλλα οπως ειπες μου ταιριαζει....η μελαγχολια,ο χειμωνας,η μοναξια και λιγο καιρο τωρα η θλιψη ειναι λεξεις που με χαρακτηριζουν χρονια τωρα..και οσο περνουν δενομαι ολο και περισσοτερο με αυτες και τελικα δε ξερω αν ειναι στη φυση μου ή αν εγω τις αναζητω πριν καν ερθουν απο μονες τους τωρα πια...μπορει να με πνιγουν αλλα δεν ειμαι εγω χωρις αυτες...

~ΕΚΑΤΗ~ είπε...

καλημερα....μαλλον εσυ τις αναζητας πλεον γιατι η μελαγχωλια,η μοναξια,η θλιψη....ειναι η ψυχη σου.....το ξερω γιατι ετσι ειναι και η δικη μου ψυχη....απο παντα......και οπως σωστα ειπες...."δεν ειμαι εγω χωρις αυτες..."

Ανώνυμος είπε...

Τυφλος κοσμος σε περιβαλλει.Τυφλος με δυο ματια σκουρα καφε,με ιστορια και σπουδες και εμπειριες.Η τυχη σου τα χερια μου δενει.Πανηγυρια δε σωζουν τουσ ανθρωπους πια.Περισσια η τροφη,περισσιος ο ερωτας.Ερωτας ως αναγκη πια.Μεσα απο ματια καστανα,μελαγχολικα.Πισω απ'την απροσωπη μορφη σου ξεπροβαλει ο φωτεινος παντογνωστης.Πισω απ΄την τυχη σου η στερνη μου θλιψη.Στ'αυτια ηχοι τζιτζικιων,στα ματια φυλλα γιασεμι.Πισω απ΄το θανατο,ζωη και φθονος.Μια αρρωστημενη κοινωνια,ονειρα κι ελπιδες καταπατωνται.Ονειροπολοι σβηνουν σα φαροι.Στ'αυτια μου ψαλμοι.Θεος,ενοτητα,αγαπη.Που κρυφτηκες κοινη μας ελπιδα;Σε ποιο παραθυρι στεναζεις σημερα;Σαν κορη κλαις αραγε για ερωτα;Εξυπνοι,λογικοι ανθρωποι,χωρις αυτια,σε κρατουν φυλακισμενη σε μια μαυρη σφαιρα.Το μελλον σ'αποφευγει.Θα σε διαβαζουν στα βιβλια το νοημα σου διχως να γνωριζουν.Κοσμος τυφλος.